მთავარანგელოზი მიქაელი

ამ ნამუშევარში ქრისტიანული ანგელოზების იკონოგრაფიულ ტრადიციას თანამედროვე, აბსტრაჰირებულ ვიზუალურ ენასთან ვაკავშირებ. ცივი ლურჯი და ნაცრისფერი ტონები, თბილი სიენასით გაჟღენთილი, ჩემს მთავარანგელოზ მიქაელს აჩენენ ატმოსფეროში, რომელიც ერთდროულად მშვიდი და ძლიერია. თუმცა მიქაელი მითოლოგიაში მფარველად და ბოროტების დამამარცხებლად ითვლება, აქ ნაკლებად მაინტერესებს მისი მეომრის როლი, არამედ მისი შინაგანი პოზიცია სიცხადისა და ზრუნვის. მონუმენტურად გამოყვანილი ფრთები ჩარჩოში ჰყოფს მას, როგორც სუნთქვად დამცავ სივრცეს.

ოდნავ დახრილი ქუთუთოებითა და ნაზად წარმოჩენილი ხელით, მიქაელი მინდა ისე ვაჩვენო, როგორც ვგრძნობ: მღვიძარე, მშვიდ ყოფნად – მცველი, რომელიც მოქმედებს არა ძალაუფლებით, არამედ შინაგანი ძალით.