ცასა და მიწას შორის

ამ ნახატში შეგნებულად გამოვიყენე მკვეთრი კონტრასტი თბილ მიწის ტონებსა და ცივ ცის ფერებს შორის, რათა დრამატული და ამავდროულად მელანქოლიური განწყობა შემექმნა. ცა დიდ სივრცეს იკავებს – მისი მბრუნავი გადასვლები ლურჯიდან მწვანესა და თბილ ნარინჯისფერამდე ჩემთვის ბუნების მოუსვენრობასა და სილამაზეს ასახავს.

ბორცვები შუა პლანში ჟანგისფერ, ოქროსფერ ტონებში იძირებიან, ხოლო წინა პლანი ცივი ლურჯი და მწვანე ტონებით თითქმის ოცნებისებურად გამოიყურება. პატარა ქოხი, ვრცელ მიწაზე მარტო მდგომი, ჩემთვის ადამიანურ მოწყვლადობას სიმბოლიზირებს. ამ აბსოლუტურ ლანდშაფტში ის მარტოობის, წარმავლობის და ამავდროულად ჩუმი იმედის ნიშანი ხდება.