მოქუფრული ცის ქვეშ

ამ ნახატში შეგნებულად დავაპირისპირე ორი კონტრასტული სიღრმე. ზედა ნაწილი ჩემთვის ძლიერ, ცოცხალ ლურჯს ეკუთვნის, რომელიც მოსუნთქავი ცის მსგავსად შევქმენი. თეთრი, მკვრივი ღრუბლის მასები მუდმივად არღვევენ ლურჯს – ისინი უნდა ჩანდნენ, თითქოს შეუჩერებლად მოძრაობენ.

ხატვისას ვგრძნობდი ამ ახალ, მომქუფრავ ენერგიას, ამიტომ ცივი ტონები ასე დომინანტურად დავსვი. ჩემთვის ცა ნახატის გულია: ველური, დინამიური და სინათლე-ჩრდილის მომენტებით სავსე.

ქვედა ნაწილში სიღრმე სიბნელითა და ტექსტურით შევქმენი საწინააღმდეგო წონისთვის. შუა პლანი კი შეგნებულად რბილი, ნათელი და ოდნავ ბუნდოვანია. ასე იქმნება სივრცითი დაძაბულობა: სიახლოვესა და სიშორეს, სიმშვიდესა და ქარიშხალს შორის დიალოგი.